Aras Kuş Cenneti'nin bir "sonu" olmamalı.

Kibir değildir de nedir; sahip olduğu teknoloji, bilgi birikiminin kuvvet denemesi doğa üzerinde yapmak?

"İnsanlık" ve insanlığın refahı için vurulan her balta, devrilen her ağaç dönüp dolaşıp yine insanın ciğerlerinden çıkmıyor mu?

Sevgili Meltem yakın zamanda başlayacak ve kesinlikle karşı durulması gereken bir "insan için doğa katli" durumunu kaleme almış, hatta almakla kalmamış bu hareketin önüne geçmek için gönderilecek kartpostalları resimlemiş.

"Sayın seyirciler..."

Dün eve gittiğimde fellik felik tv kanalı zapladım. Yok! Hiçbiryerde yangın yeri yok, Sivas yok, katliam yok.. Hatta bu anahtar kelimeleri barındıran diğer haberleri de özellikle bültene almadıklarını düşünmeye başladım.

Sonra Cem Tv diye bir kanal var, buraya düştü yolum. "Kaybettiklerimize" diye anıyorlardı. O anda hiçbirşey düşünemedim. Anmalar bile yanlı mı olmalıydı dedim biraz, sonra vazgeçtim, yakarken yanlı olan, yananı söndürürken de yanlı olur, yananların küllerini yanlı çömleklerde toplayıp, küle dönüşmeyenleri yanlı topraklara gömebilir ve yanlı insanlar gözyaşları dökerdi elbet. Herşey bu kadar yanlıyken, 'bizden olmayan' bu garibanları anmakta yanlılığın gerektirdiklerinden en önemlisiydi!!! Burası yanlılıkların imparatorluğu, sultan 1.rte'nin hüküm sürdüğü yerdi.

En büyük suç, beyin tecavüzü!

Geçtiğimiz hafta o kadar çok imza attık ki, eminim herkes kendini bürokrasik sürecin bir parçası sanmaya başladı. "Benim imzam olmadan bu iş hallolmayacak" edasıyla ismimizin baş harfi, soyismimizin hepsini büyük harf ile yazarak imzamızı attık.

İlkokul İçin 5buçuk Çok Erken

Bu yıl kurbanlık kuzu gibi okula başlatılmaya çalışılan, ülkenin 5,5 yaşındaki tüm güzel çocuklarının geleceği için imza topluyoruz.

Belirlenen bu okula başlama yaşışla ilgili herkes birşey söyledi. Evet avrupada olabilirdi, ama burası avrupa değildi. Okul öncesi eğitim alma oranının hala düşük olduğu bir ülkede, bunu zorunlu hale getirmektense ilkokula başlama yaşını düşürmek biraz korkak işiydi.

Ben gözlerimi kısıp, yan yan bakıyorum!

Bakış açısı işte, kimisi 90 derecelik dik açıyla bakar, kimisi kafasını az sağa yatırır bakar, kimi koşarken bakar.. falan

Çok mu hin fikirliyim acaba, kendimden endişelendim biraz; şöyle bir bakıyorum, çocuklar okuldan çıkıp kursa gidiyor, haftasonu dershaneye gidiyor, dershaneye gitmiyorsa okulda etüde kalıyor falan.. Sürekli kucaklarında bir kitap öbeğiyle gezme hareketi.

Devletin pamuk elleri

Devlet eliyle tecavüzcüler okşanır

Devlet eliyle ne kadar yazar, çizer, düşünür varsa içeri atılır

Devlet eliyle heykeller yıkılır

şşşşşş....yavaş.. mutlu bayramlaaaar

Serin bir sabaha uyanırdık genelde, 1 gün öncesi günlük güneşlik olurdu, kan ter içinde kalırdık da o gün illa ki serin olurdu. Yağmur yağardı bazı, bazı yağdı yağacak.. gerer dururdu insanı.

Bayılasım gelirdi, sıkılırdım, yorulurdum. Ya sıra beklemekten, ya konuşma dinlemekten. Şiirler bitmek bilmez, çocuklar genelde annelerinin öğrettiği gibi vurgular yaparak dinleyicilerin tüylerini dikeltmeye çalışırdı. Zaten havada soğuk olduğundan kolayca dikeltebilirdiniz o tüyleri. Anneler ağlardı, babalar bazen katılmazdı bile. Anneanneler, babaannanneler protokolde yer alırdı, en önde, her fotoğrafta ortada!