Refresh üstüne refresh

Hislerim biraz karışık. 'Benim canım sıkıldı' şımarıklığımla Alaska'dan Himalaya'ya olan ani yolculuğumdandır herhalde.

İş yaşantımı birden değiştirdim. Oğlumu anaokulundan aldım; ki geçtiğimiz 1 hafta içinde kesinlikle iyi birşey yaptığımı düşünmeye başladık. Önceleri akşamdan akşama yemek yapmak gibi dünyanın en büyük sıkıntısı sandığım bir meşgalem varken; şimdi sabah öğle akşam farklı menüler hazırlamak, işimle ilgilenmek, Mercan'a çeşitli uğraşlar bulmak, oyun oynamak ve "höf yoruldum" diye kendimi bir kenara atmamak zorundayım.

Olanları unutalım...

Dün akşam üzeri Mercan scootera binmek istedi, çıktık…

Bir süre bindikten sonra parktaki çocukların kaymalı, koşmalı, tepişmeli park oyunları daha cazip geldiği için tam da tahmin ettiğim gibi yanıma geldi ve;

"Anne bu söylediğim hiç hoşuna gitmiycek amaaaa….-Ağzını elleriyle tuttu- Ben şey, parkta oynayabilir miyim"

Ne zaman bisiklet veya scooterla dışarıya çıksa aynı şeyi yaptığı için sıkça kızabiliyorum çünkü. "Parka oynayacaksan boşu boşuna bu aletleri taşımayalım" diyebiliyorum hatta yaklaşık 10 dk. uzattığım bile oluyordur.

Mektup

Birkaç hafta önce faturaları posta kutusundan toplarken Mercan pek de fikri olmayan bir konuda soru sordu. Onun hee sorusunu sarar saklarım....
 - Anne biz niye hiç mektup göndermiyoruz
 # Ah oğlum, önce evlerdeki telefonlar sonra ceplerimizde gezdirdiğimiz telefonlar yüzünden... Merak ettikmi arıyoruz, ulaşamazsak mesaj atıyoruz. Bunlar hızlı, mektup yavaş annecim..

 Dedim... Ama içime dert oldu sonra;

"Hayır" deyip duran annenin içindeki fırtınalar

Araba (akülü) istiyor, "hayır" diyorum; boyun uzadı zaten sığmayacaksın yakında onların içine. 

Silah istiyor (okuldaki mikrop çocuklar!), "hayır" diyorum; "sana defalarca anlattım oğlum, silahtan oyuncak olmaz. silah öldürmeye yarar. böyle kötü birşeyden oyuncak olur mu?"

Kaykay istiyor, "hayır" diyorum; henüz küçüksün.

Cüzdan istiyor, "hayır" diyorum; kumbaran var, cüzdanı ne yapacaksın? büyüyünce…

Taare Zameen Par

Haftasonu tavsiye üzerine bir film izledik yine.

Taare Zameen Par / Küçük Yıldızlar veya Yeryüzündeki Yıldızlar olarak 2007'de Türkiye'de de vizyona girmiş.

Çok güzel ve özel bir Hint yapımı ve kesinlikle herkesin izlemesi gereken "en"lerden diyebilirim.

Pedagojik Formasyon*

Mercan birkaç gündür duygusala bağladı. 

Bir akşam ben ofisteyken, "seni istiyorum, özledim" diye telefonda ağladı

Sonra geçen gün de anaokulundaki bir yaşgünü partisinde "ben annemi istiyorum, annemi özledim" diye ağlamış,

Üzüldüm. Hele dün akşam eve gittiğimde daha da üzüldüm.

"Annem seni çok seviyorum" dedi, ve bana bir bardak su getirdi, masaya koydu.

Kum taneleri

Denizde bir kum tanesiyiz
Milyarlarca yılda oluşan, yer ve şekil değiştiren kum taneleri

Yaklaşık 2,5 saattir bu iki siteyi Mercan ile karıştırıyoruz. Evrenin büyüklüğü ile ilgili hep kifayetsiz örnekler verirdim, çoğu belgesel de dublajlı olmadığı için ona ikna edici gelmezdi.

Ama mouse elinde,bir ileri bir geri.... Evrenin büyüklüğüne de, zamanın genişliğine de ikna oldu.

Ha bir de bu var...

Bol heyecanlı bir haftasonu...

..sen küçükken....

Ebru Yapımı

Ben 'ebru' ile 7 yaşında tanıştım. İlkokul öğretmenimin girişimciliği, öğrencilerine kitaplarda yazanların dışında şeyler öğretme gerekliliği hissetmesiyle bütünleşmişti. Türk Sanat Müziği ile tanışmam, evren hakkında  ve başka bir çok konuda düşüncelere kapılmam onun sayesindeydi.

Meraklı Çocuklar, Düşünen Beyinler...

Süper çorap, hiç çıkmaz
bunlar ayaktan

Süper bir site keşfettim! Sürekli "deney yapalım mı anne" diyen ve fenle ilgili sorular yönelten, bazı sorularına ise sözel anlatımla kafi gelemediğini düşünen biri olarak bu siteden sonuna kadar faydalanmayı düşünüyorum.

Çocuklarda Cinsel Merak

Mercan dün akşam eğilmemi isteyip, kulağıma..

- Anne A.(bir kız) pipisini gösteydi

- neee? niye?

- çünkü C. ona göstey dedi o da gösteydi

- öğretmeniniz görmedi mi? neredeydi?

- sınıftaydı ama A. masanın altında gösteydi kimse göymedi

- sende baktın mı?

- ı-ıh (mı acaba)

Evrimi Anlamak

Mercan'ın dinozor merakı malum, onu doyurmak için bildiklerimizi anlattık, alabileceğimiz kitapları aldık, bulduğumuz tüm belgeselleri videoları izlettik. Dinozorların totalde yaklaşık 156 milyon küsür yıl yaşadıklarını (tabi bu rakam onun için birşey ifade etmiyor, 50'ye kadar sayabildiği için, ama çok çok çok bir zaman olduğunu biliyor) ve bu süreç içerisinde evrilerek farklı boylara geldiklerini, büyüdüklerini küçüldüklerini, farklı formlara büründüklerini, et yiyenini, ot yiyenini, uçanını kaçanını biliyor. Ayrıca bu bilgilerin nasıl

yeni bir başlangıç, yeni umutlar, yeni evlilik hayalleri, yeni heyecanlar....

Oğlum yeni bir aşk yaşıyor :))

Bazı sabahlar evden çıkarken, karpuz aromalı sakız alır Mercan... Bu sabah 1 tane daha aldı, "bunu da Ayça'ya veriyim bari" dedi :)

- Tamam oğlum ama diğer arkadaşların görmesin, onlar da isterler sadece 1 sakızın var
+ Yok yok, Ayça'nın çantasına atarım ben bunu, kimse görmez
- E bari söyle çantasına sakız koyduğunu nereden bilecek kız?
+ Kulağına söylerim ben anne üfff, sen düşünme!

Anılar üzerine...

Benim 3 yaşıma dair iyi kötü anılarım var. Söyleyince aptalca geliyor ama; erkek kardeşimle aramda 4 yaş olduğunu, ve hatırladığım anılarda henüz onun aramıza katılmamış olmasını hesaba katarsak o anılar benim 3 yaşıma ait.

4'e 3 kala

Sanırım en ses getiren yaşgünleri serisinin ilkini yaşıyoruz. Malum Mercan bir kreş yaşantısı sürdüğünden haftada bazen 1 bazen 2 çocuğun yaşgünü partisinin içinde buluyor kendini. Ve yaklaşık 4-5 aydır buna takmış bir şekilde "anne benim yaşgünüm ne zamaaaağğğn" diye ümitsizce sorular sorup duruyor. Bu vesileyle mart nisan ve mayıs aylarını ezberledi. Yani haftanın günlerinden sadece 3'ünü sırasıyla doğru biliyordu, buna 3 ayı ekledik.

Ben iktidara gelirsem, herkese bir skutır verecem

Güneş kendini gösterip kaçtı ama, herkesin güneşi kendine..

Bende kendi güneşimi aldım çıktım dışarı

Bıraktığım yerden...

23 Nisan'ı not etmek istiyorum buraya. Kötü organizasyon ve talihsizlikler silsilesi bir yana (kişisel gelişimimi tamamlıyorum, kızmıyorum artık bunlara, zaten bana göre 4 yaşındaki çocuklara 23 Nisan'ı kutlatmak da saçma. Bir kaç gün içinde dans öğretmeler, şiir ezberletmeler falan.. çocuğumu bunlara muhatap ettiğim için üzülmeme rağmen ses çıkartamıyorum çünkü her ses edişimde bana zubi gözüyle bakıyolar olan da çocuğa oluyor... 'onun çocuğu'... sanki.. neyse... veya çocuğa laf geçiriyolar hissediyorum 'senin annen istemedi yavrum' diye.. kuruntu mu? olabilir, ay çarpmış bi oğlak dişisi olarak minimalize ettiğim kuruntularımı seviyorum) oğlumun kendine ait sosyal çevresi günün en güzel gösterisiydi.

En iyi dost, peynirli tost

Dedemin tek eliyle yaptığı (felç geçirdiği için sağ tarafını hala kullanamıyor tam olarak) tost o kadar lezzetli gelmiş ki Mercan'a, kaç gündür "dedemin sandiviçindeeen" diye tost makinasının başına köpek ediyor beni. Sonra köşeden köşeye kesip 2 eşit üçgen olarak sunmazsam da kalayı yiyorum ayrıca. Dün akşam bir kase pilavı, bir küçük kase karnıbaharı, iki lokma nutellalı ekmeği ve 1 salatalığı yedikten sonra tutturdu 'dedemin sandviçindeeen'!

Çocuk tüy gibi birşey, avuçlarınızın arasına alıp korumazsanız uçaaaar, gider

Mercan'ın bugüne kadar;

İlk yaşında 2,

Hayattaki 2. yılında kreşte ve evde kullanılmak üzere 2,

3. güzel yılında da kreşte ve evde kullanması için 2 adet pandufu oldu.

Tabii bunlar kışlıklardı. Yazın da çifter çifter sandaletleri terlikleri oldu Mercan'ın

Uyku problemimiz var mı acaba?

Geçtiğimiz haftasonu kreşin veli toplantısı vardı. Tabi yine geleneksel olarak "acaba ne isteyecekler" sorusu akıllardaydı...

Mikinin bulunduğu yaş grubunun öğretmeni dj G, o malum soruyu sorduğu anda birden atmosfer değişti..

- evet sayın veliler, öncelikle sizlerin sormak istedikleri şeyler varsa onlarla başlayalım

kalabalık;

- kaçta uyutuyosunuz bu çocukları, kaç saat uyuyo bu çocuklar, ay bizimki evde hiç uyumuyo...